Een periode vol veranderingen

Jeantine van Dusseldorp neemt afscheid als bestuurslid

Na negen jaar neemt Jeantine van Dusseldorp afscheid als bestuurslid van de BBZ. Helemaal stoppen doet ze echter niet: ze blijft haar rol als penningsmeester vervullen zolang er geen opvolger is. In dit artikel blikt ze terug op mooie bestuursjaren vol veranderingen.

Waarom ben je dit gaan doen?

“Ik werd door Cees Slob gevraagd, de huidige voorzitter van de BBZ. Eerst om mee te helpen aan de Cum Laude Awards, later als bestuurslid. Het sloot goed aan bij mijn werk: ik doe de financiële administratie bij een glastuinbouwbedrijf en bij m’n broers op het melkveebedrijf waar ze ook kaas maken. Dus het financiële en de wereld van de kaas komen mooi samen in deze functie. Mijn band met de sector gaat overigens al langer terug: met mijn tweelingzus Martine, ook bestuurslid van de BBZ, was ik vroeger kaasmeisje tijdens de uitreiking van de Jan den Besten-Trofee, de voorloper van de Cum Laude Awards.”

Was je gelijk enthousiast toen je gevraagd werd?

“Toentertijd had ik nog kleine kinderen, dus ik twijfelde wel even. Maar ik ben heel blij dat ik het gedaan heb. Ik heb er veel van geleerd. Het is en blijft gewoon een hele mooie en ondernemende sector. Dat geeft me veel motivatie om dit te doen: we zijn met elkaar vernieuwend en vooruitstrevend. Het is heel mooi om daar een steentje aan bij te dragen, zodat zo’n bestuur ook kan blijven bestaan.”

Toen jij begon zag de BBZ er nog wel wat anders uit. Wat is er zoal veranderd?

“Neem bijvoorbeeld dit magazine: Boer en Zuivel. Toen ik begon heette het nog de Zelfkazer. Deze was toen echt wat oubollig aan het worden en toe aan vernieuwing. Het blad is nu moderner en heeft een mooiere uitstraling. Wat betreft de administratie is er ook veel veranderd. Eerst heb ik enkele jaren samengewerkt met Lydia van Leeuwen en daarna met Dirk ter Haar. Processen werden steeds meer geautomatiseerd waardoor efficiënter en toekomstbestendiger gewerkt kon worden. Destijds kregen we ook nog subsidie vanuit Europa, maar dat werd losgekoppeld en dan moet je als BBZ jezelf kunnen bedruipen. Dat was wel even zoeken. Daarnaast groeiden we naar een zelfwerkend bestuur, waarin verantwoordelijkheid en ‘ Het hoogtepunt is voor mij de vernieuwing van de Cum Laude Awards’ initiatief steeds breder werden gedragen. Eerst viel het secretariaat onder LTO Nederland, dat is uiteindelijk naar de BBZ toe getrokken. Dat was een goede ontwikkeling, omdat je met een eigen secretariaat veel meer betrokkenheid hebt en kortere lijnen. Ook die stap hebben we meegemaakt tijdens mijn periode.”

Wat is voor jou een hoogtepunt?

“Dat is voor mij de vernieuwing van de Cum Laude Awards. Het was mooi om te zien hoe dit initiatief in een nieuw jasje niet alleen behouden bleef, maar juist ook aan kracht en uitstraling heeft gewonnen. Het heeft echt een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Het aantal kazen wat nu ingestuurd wordt is gigantisch: destijds waren er rond de 120 inzendingen, de afgelopen editie waren er ruim 700 kaas- en zuivelproducten.”

Hoe is het zo groot geworden?

“We hebben er als promotiecommissie echt heel veel aandacht voor gehad. Dat zijn Cees Slob, m’n zus Martine IJmker en Marije van der Poel. Met elkaar hebben we van alles bedacht en uitgevoerd, omdat we er echt een landelijk iets van wilden maken. Dus meer promotie, maar ook meer sponsoren betrekken zodat we dit elk jaar kunnen neerzetten. Het is belangrijk dat je er een netwerk omheen hebt die het helpt mee financieren. Ik ging overigens niet zelf de hort op om sponsoren te benaderen, dat deden de andere commissieleden vooral. Ik ben meer iemand op de achtergrond eigenlijk.”

Ja, wat voor type bestuurder ben jij?

“Nou, wat meer op de achtergrond dus. Hoewel veel mensen m’n gezicht wel kennen, dat hoort er een beetje bij als je in de promotiecommissie zit. Je bent op veel plekken aanwezig, dat maakt het ook wel erg leuk. Als bestuurslid ben ik wel iemand die graag doorpakt en niet bang is om een mening te hebben. Ik ben vanuit het bedrijfsleven gewend om niet te lang te treuzelen en dingen gewoon te doén. In een bestuur werkt dat soms iets anders, maar dat hoort erbij.”

Je zei dat je er veel van geleerd hebt. Wat zoal?

“Nou, vooral hoe het werkt in zo’n bestuur en hoe je echt samen verder komt. Je leert dat je goed naar elkaar moet luisteren en elkaar moet helpen. Ook de contacten die je legt had ik niet willen missen. Je krijgt een enorme kring om je heen en je komt in beeld bij allerlei toeleveranciers en instanties. Dat is harstikke interessant.”

Met wat voor gevoel neem je afscheid?

“M’n termijn zit er simpelweg op. Ik heb dit met veel betrokkenheid en plezier gedaan, maar merk ook wel dat negen jaar genoeg is geweest. Het is momenteel best druk op m’n werk, dus het komt goed uit om nu te stoppen. Ik kijk met trots terug, want er staat echt iets moois. Al die ontwikkelingen hebben we samen mogelijk gemaakt, en daarom wil ik mijn oprechte dank uitspreken aan mijn medebestuursleden, betrokkenen en iedereen die zich op welke manier dan ook heeft ingezet. De samenwerking, het vertrouwen en de gezamenlijke inzet hebben deze periode voor mij bijzonder waardevol gemaakt. Ik heb er alle vertrouwen in dat de organisatie zich verder blijft ontwikkelen en vernieuwen.”

En helemaal weg ben je nog niet toch?

“Dat klopt. Ik blijf onderdeel van de promotiecommissie. Dat is toch een beetje m’n kindje, dat wil ik niet zomaar loslaten. Ik vind het nog steeds ontzettend leuk om te doen. We hebben als commissie echt iets mooi neergezet en we werken als team heel goed samen. Ik blijf ook gewoon nog penningsmeester van de BBZ zolang er geen opvolger is, maar dat gaat buiten het bestuur om. Die bestuursfunctie leg ik echt neer nu.”

…en wordt hopelijk opgepakt door iemand anders?

“Inderdaad. Dat wil ik graag nog meegeven, ook richting de jongere generatie. Ik hoop dat jullie je verantwoordelijk blijven voelen en voor een periode een bestuursfunctie willen vervullen om de belangenbehartiging en uitstraling van de sector hoog te houden. Samen sta je sterk. We hebben het allemaal druk, dat is zo en dat weet ik. Sterker nog: ik dacht negen jaar geleden precies hetzelfde. Maar het is wel echt nodig, leerzaam maar bovenal gezellig!”